De eerste keer naar school

“Mamaaaa, ik heb kriebels in mijn buik,” zei Kobe deze ochtend aan de ontbijttafel. “Kriebels in mijn buik omdat mijn zusje naar school gaat.” Van broerzusliefde gesproken. Vanmorgen was het eindelijk zover en we sluiten daarmee het peutertijdperk voorgoed af. Slik. Fraulein Frauke gaat voor het eerst naar de kleuterschool! Ik zeg eindelijk omdat ons 2,5 jarige meisje er echt wel klaar voor is. Het kind is al geruime tijd droog, een echte spraakwaterval en na twee weken kerstvakantie heeft ze echt wel nood aan nieuwe indrukken.

boekentas_froyanddind

Zo klaar als Frauke er voor was, zo voorbereid was de moeder ook. Haar boekentasje vond ik een tijdje geleden bij De Kleine Zebra, het Froy and Dind-brooddoosje vind je bij Lola Life Lines en de naamlabels komen van bij Labelstudio. Ik heb nog even getwijfeld om haar eerste schooloutfit zelf te maken, maar daar was spijtig genoeg geen tijd meer voor. In de kerstvakantie, maakten we vooral tijd voor elkaar. Ik heb nu al kerstvakantieblues maar daarover later meer.

We hebben dus niet geweend deze ochtend. De moeder niet en de dochter niet. In tegenstelling tot de eerste schooldag van Kobe. Ze was wel wat overdonderd, maar toen ze de poppenhoek zag, was ze meteen vertrokken.

eerste schooldag
eerste schooldag

Omdat het haar eerste dagje is, nam ik een dagje verlof en kon ik haar vanmiddag gaan halen. De voormiddag vloog voorbij. Maar Frauke zat flink op het bankje en was zot content bij ons weerzien.
En in tegenstelling tot Kobe, vertelde ze vol enthousiasme wat ze allemaal gedaan heeft: “Met de poppen gespeeld”, “In de zandbak gespeeld”, “Op het kleine WC’tje pipi gedaan” (de kaka bewaarde ze voor thuis in de pamper) en “Op de speeltuin gespeeld. Ah ja. Ook nog een kindje pijn gedaan!” Klavertje Vier, onze rosse furie is er klaar voor denk ik!
Wordt zeker nog vervolgd. Dag klein peutermeisje van me, hallo kleutermeisje! Doe nu nog maar een flinke middagdut, zodat je straks nog lekker kan spelen met je grote broer.

Schermafbeelding 2015-01-05 om 13.30.33

Zijn er nog mama’s die een eerste schooldag hebben doorstaan? Hoe was het bij jullie?
Hier lezen jullie nog 7 dingen die je liever niet wilt horen wanneer je je kindje voor het eerst naar school brengt.

9 thoughts on “De eerste keer naar school

  1. Oohh Lobke zo leuk om lezen seg! Wat goed dat ze zo flink is geweest, ze lijkt me echt al heel zelfstandig :).
    En na pasen is het aan ons brrrr, ik krijg al de kriebels!!

  2. Een goed voorbereidde mama is er twee waard! En jij was er duidelijk ook klaar voor 😉
    Op school ook enkele collega’s van wie de dochters voor het eerst naar school gingen vandaag. Altijd spannend!

  3. Hier zoonlief voor het eerst naar school. Tranen bij hem én bij mij 🙂 de eerste die naar school gaat, voor ons dus ook totaal nieuwe wereld. Half dagje geweest en na de speeltijd is hij losgekomen, aldus de juf.
    En ik zie er al minder tegenop om hem morgen weg te brengen 🙂

  4. Mijn zoontje had ook zijn vuurdoop. Net zoals jouw meid was hij er helemaal klaar voor.
    En net zoals jullie hebben wij ons ook sterk gehouden (enfin, vooral ik mij dan, voor hem was dat niet zo nodig).
    Hij deed al kringmomentjes mee, praatte al met klaspop Linus – ‘t is ook een nieuwe, dat schept een band, zo’n eerste schooldag samen. Enkel de ‘overgangsmomenten’ (speeltijd, naar de refter gaan…) waren wat moeilijk.
    En ‘t is vijf minuutjes fietsen, maar toen we hier aankomen waren zijn oogjes toch dicht 🙂
    Trots op mijn kleine vent, zoals jij ongetwijfeld ook trots mag zijn op jouw kinderen.

  5. Bij ons is het pas na de paasvakantie zo ver voor de kleinste. Ik leef er naartoe met een klein hartje: dat ze nog maar een beetje klein blijft! Leuk dat Frauke het zo goed gedaan heeft, en wat een mooie broer-zusliefde zeg! 🙂

  6. Amai zo een flinke meid! Arne gaat ondertussen anderhalf jaar naar school en na elke vakantie is het nog drama ten top… Deze morgen alweer mijn hartje gebroken door de tranen die over zijn wangen bengelden 🙁 Fijn dat het bij Frauke zo goed gaat!

  7. Op de speelplaats ging alles wel goed, maar toen de bel ging en hij besefte dat papa niet zou blijven, kwamen de traantjes toch wel. Het feit dat hij elke speeltijd zijn grote broer op de speelplaats zag en terug afscheid moest nemen, maakte het er niet makkelijker op…

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.