“Als de baby maar gezond is”

schermafbeelding-2016-12-09-om-08-01-06There is no way to be a perfect mother but there are a million ways to be a good one…

Met die zin in het achterhoofd, probeer ik al zes fantastische jaren een
zo goed mogelijke mama te zijn voor mijn twee kindjes en derde in de buik. En ik ben zeker niet de enige, want alle mama’s willen toch het beste voor hun kinderen? En als er één wens boven alle andere wensen uittorent, is het de wens om een gezond kind te hebben. “Als het maar gezond is, hé”, de eeuwenoude leuze van alle mama’s, tantes en oma’s in Vlaanderen.

Zwangerschap is een avontuur. Dat merkte ik aan den lijve bij mijn eerste zwangerschap. Het begon met een eerste bezoek aan mijn huisarts vanaf het moment dat ik wist dat ik zwanger wilde worden. Bij de huisarts bespraken we mijn kinderwens, ging de dokter na of mijn lichaam er klaar voor was, en leerde ik ook alles over een goede zwangerschapsvoorbereiding. Op zijn aanraden begon ik met het slikken van roze foliumzuurpilletjes en stopte ik met de pil.

Nog geen drie maanden later liet mijn lichaam het me onomwonden weten: mijn borsten voelden gespannen, de hormonen gierden door mijn lijf, … Ja, ik was zwanger! Een paar dagen later liep ik met een positieve zwangerschapstest het toilet uit en feliciteerde ik met de test in mijn hand de toekomstige vader van mijn kind. Vanaf dat ogenblik veranderde alles. Negen onzekere maanden volgden, gelukkig zonder al te veel kwaaltjes. Rotmomenten en momenten van gelukzaligheid wisselden elkaar af.

Voor baby nummer 3 moest en zou ik in topvorm verkeren. Nog voor ik een afspraak maakte met de gynaecologe om mijn hormoonspiraal te laten verwijderen, zette ik mezelf op een streng dieet en begon ik hypergezond te eten. Ik verloor zo’n 9 kilo. En toen begon het proberen… Een periode waarin in mijn gezonde levensstijl aanhield, alcohol vermeed en zoveel mogelijk probeerde te bewegen en te rusten. Ik nam ook weer elke dag trouw mijn roze foliumzuurpilletje. Alle voorzorgsmaatregelen om mijn zwangerschap zo goed mogelijk voor te bereiden. Twee kinderen later en met een derde onderweg weet ik wat mijn prioriteiten zijn.

Herkenbaar? Helaas niet voor alle vrouwen. Ik schrok toen ik onlangs ontdekte dat drie op tien Belgische vrouwen (31,7%) geen bezoek plant aan zijn arts voor van start te gaan met kinderen en dus belangrijke pre-zwangerschapsadviezen mist. Verder blijkt dat 4 op 10 Belgische vrouwen hun zwangerschap niet goed voorbereiden. Dan bedoel ik niet de voorbereidingen die je treft wanneer je al zwanger bent en op zoek gaat naar een wieg, babyfoon, aankleedkussen, enz. om de kinderkamer in te richten. Ik heb het over de voorbereidingen tijdens de periode waarin je nog niet zwanger bent, maar wel al weet dat je zwanger wil worden. Voor vele toekomstige mama’s is de periode vóór de zwangerschap onbekend terrein.

Is het dan echt zo belangrijk, die periode voor de verwekking van je baby?”, hoor ik je denken. Ja, het is echt zo belangrijk. Meer nog, het is bepalend voor de gezondheid van je baby. Wist je dat roken vóór de verwekking niet alleen slecht is voor de kwaliteit van de eicellen en het sperma, maar ook het risico op vroeggeboortes en miskramen vergroot?
Of dat je door foliumzuur in te nemen vóór de zwangerschap, je de kans op een open rug of open schedel met 50 tot 70% verkleint? Velen weten dat zwangere vrouwen niet mogen roken en dat alcohol uit den boze is, maar over de periode voor de verwekking wordt weinig gepraat. Er is een gebrek aan algemene voorlichting en informatieverspreiding. Alle vrouwen zouden dit moeten weten.

Zwangerschap is een avontuur, maar wel één dat je kan sturen. Waarom hebben sommigen het privilege op een goede zwangerschapsvoorbereiding? Alle mama’s hebben toch recht op een gezond kind? Aan alle toekomstige mama’s zeg ik dus: wacht niet tot je zwanger bent. Ga naar je huisarts, gynaecoloog of vroedvrouw vanaf het moment dat je met je anticonceptie wil stoppen.

Dit opiniestuk schreef ik voor Omnibionta Pronatal. 

 

 

5 thoughts on ““Als de baby maar gezond is”

  1. Ik herken me hier zo erg in. Voor mijn eerste zwangerschap ging ik bij de gynaecoloog voor een onderzoek om te checken of mijn lichaam klaar was voor zo een grote verandering. Niet alleen kreeg ik daar de nodige informatie, ook daarna ging ik zelf op zoek naar nuttige tips voor een goede conceptie en zwangerschap. Foliumzuur was daarbij bijvoorbeeld een evidentie, net als gezond eten, sporten en alcohol vermijden (roken ben ik sowieso al heel mijn leven radicaal tegen). Ook bij mijn huidige zwangerschap waren/zijn die zaken een evidentie. Maar blijkbaar is dat niet voor iedereen zo. Daar was ik ook echt van geschrokken! In mijn ogen is het normaal dat je met een kinderwens op zoek gaat naar de juiste informatie en je dokter raadpleegt (zelfs bij een tweede zwangerschap). Voor mij leek het ook alsof die info maar voor het rapen lag. Blijkbaar is dat niet zo? Jammer…

  2. Ik herken me er maar gedeeltelijk in. Mijn twee zwangerschappen waren medisch begeleid.Vooral op de tweede zwangerschap moest ik (achteraf beschouwd relatief) lang wachten. Het was een zware periode, met dagelijkse inspuitingen en meerdere bezoekjes bij de gynaecoloog per maand. In die jaren heb ik wel degelijk nog alcohol gedronken zoals voorheen. Mezelf ook nog eens dat te moeten ontzeggen voor een toekomstige onzekere gebeurtenis, leek mij absurd. Ik herinner me niet of ik foliumzuur heb genomen, maar ik denk van niet. In mijn redenering van toen zou dat getuigen van teveel optimisme: zwanger worden was immers geen zekerheid. Maar goed, voor andere mensen kan het misschien anders zijn en dan gelden je goedbedoelde adviezen natuurlijk wel…

  3. Ik ben ook met een aantal dingen het niet eens. Ik rook niet en ga roken niet aanmoedigen, maar juist is juist: nicotine is na enkele dagen al afgebroken, dus hoewel stoppen altijd goed is, hoeft dat niet per se maanden vooraf. Cocaïne bijvoorbeeld blijft wel nog 3 maanden in je lichaam zitten, dus met drugs moet wel gestopt worden.
    Over alcohol moeten gynaecologen bijgeschoold worden. Mijn dokter zei altijd dat alcohol helemaal zo slecht niet is als iedereen vertelt en dat zolang je alcohol met mate drinkt, zijnde maximum 3 glazen per dag (wat ik ontzettend veel vind en dus nooit heb gedaan voor de duidelijkheid). Tijdens mijn zwangerschappen heb ik wel geregeld tijdens het weekend een aperitiefje gedronken omdat dat perfect oké was. Intussen heeft mijn jongste zoon een chromosoomafwijking wat ik principe een toevalligheid was en vraag ik me vaak af of dat die aperitiefjes waren. Wellicht niet, maar achteraf bekeken zou ik het niet meer opnieuw doen. Dus om een lang verhaal kort te maken: gynaecologen zouden dat niet mogen zeggen en moeten dus bijgeschoold worden. Ook al is het niet nodig: beter een beetje te gezond dan maar.

  4. Hey Lobke, bij het lezen van jouw tekst knik ik bevestigend, maar weet ik dat het ook anders kan lopen. De eeuwenoude leuze “Als het maar gezond is, hé” heeft mij en mijn partner steeds weer teruggebracht naar de zwangerschap van onze oudste zoon. Preventief SUPER gezond geleefd. Roze pilletjes inclusief. Denken dat je het fantastisch doet en ondanks de mega misselijkheid toch gelukkig zijn met het prille leven in je buik. En dan, plots staat jouw wereld stil. Het kind ‘mankeert’ iets. Bye bye roze wolk. Altijd ouder van een kind met een hartafwijking. BAM! Ik kan hier nog heel veel over vertellen. Desondanks ben ik nog voor 2 andere kinderen gegaan. De roze wolk was er nooit meer. Deze 2 kinderen zijn er ietsje vroeger gekomen dan gepland. Dus neen, geen voorbereiding, niet meteen roze folliumzuurpilletjes, … Ik leef over het algemeen altijd wel gezond. Onze 2 andere kinderen zijn gezond & wel. Toch hebben we bij onze 3e spruit ook even vals alarm gekend. Ik moet waarschijnlijk niet zeggen welke angst ik toen gekend heb. Dit is mijn relaas. Zeker geen commentaar op wat je schrijft over zwangerschapsvoorbereiding. Soms heb je het gewoonweg niet in de hand.

  5. Ik herken mij hier toch ook een beetje in. Voor baby 1 nam ik trouw vitamines, volgde doktersadviezen strikt op. Op het eerste zicht een gezond kind. Na enkele weken echter wel het nieuws gekregen dat zoonlief een erfelijke stofwisselingsziekte heeft met kans op hersenschade bij het slecht opvolgen van het dieet.
    Dat zette mij enorm aan het denken. Voor baby 2 doe ik geen extreem foute dingen maar merk wel dat ik veel minder strikt er mee ben. En als ze maar gezond zijn… heeft hier een hele wrange nasmaak

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.