Ik ben plusmama

familiefoto_joostjoossen

Nieuw samengestelde gezinnen. Daar kan ik wel wat over vertellen. Zowel mijn lief als ik komen allebei uit een nieuw samengesteld gezin en we zijn zelf ook een beetje een nieuw samengesteld gezin. Ja, ik ben plusmama, al bijna 16 jaar! Toen Vitaya Magazine mij vorige maand vroeg of ze mij mochten interviewen hierover, moest ik niet lang twijfelen. Want hoe moeilijk het soms ook was/is, ik ben best trots op mijn ingewikkelde grote familie en vooral heel dankbaar…

Een stukje uit het interview, de rest van het interview lezen jullie in Vitaya Magazine:

Lobke (33), plusmama van Mercedes (16), mama van Kobe (5) en Frauke (3)

‘Ik was meteen verliefd op haar’

‘Dat ik zelf uit een atypisch gezin kom, is wel het minste wat je kan zeggen. Toen ik zestien was, gingen mijn ouders uit elkaar. Hun scheiding was als een donderslag bij heldere hemel, want we waren een enorm hechte familie. Mijn vader, die voor hij mijn moeder ontmoette al eens getrouwd was geweest en een dochter uit dat huwelijk had, hertrouwde en kreeg nog een zoon. Anderhalf jaar na de scheiding vond mijn moeder opnieuw de liefde bij Bob, een man die zelf twee zonen had. Aangezien mijn ouders samen vier kinderen hebben, brengt dat het totaal voor mij op een zus, twee broers, een halfzus, een halfbroer en twee stiefbroers. Pittig detail: de jongste zoon van mijn vader is jonger dan de oudste dochter van mijn halfzus.

Even nadat Bob en mama elkaar leerden kennen, trokken we bij hem en zijn twee zonen in. Ons grote gezin werd plots nog een pak groter. Omdat we allemaal aan het puberen waren, kwamen er geregeld liefjes over de vloer. Dat maakte dat we soms met 14 aan de eettafel zaten. Nu vind ik dat gezellig, maar vroeger heb ik meer dan eens gerebelleerd tegen de situatie. Kamers delen, het gebrek aan privacy,…: de situatie was niet ideaal voor een opgroeiende puber. Toch klikte het meteen met mijn stiefvader. Intussen zijn hij en mijn mama al zestien jaar samen. Ik zal hem nooit ‘papa’ noemen, maar tegelijk is Bob wel een vaderfiguur voor me.

Op mijn achttiende leerde ik Patrick beter kennen. Hij woonde in mijn geboortedorp en ik wist goed genoeg dat hij al een dochtertje van anderhalf had. Voor leeftijdsgenoten vormde dat een afknapper, maar ik had totaal geen bezwaar. Bob had mij er immers ook zonder morren bijgenomen toen hij een relatie met mijn moeder begon. Dat niet ik, maar zijn dochtertje Mercedes de belangrijkste vrouw in zijn leven was, deerde me helemaal niet. Een vader die zo enorm veel van zijn kind hield, dat vond ik prachtig. Misschien was het zelfs die kwaliteit die me het meest aantrok in Patrick. Al vanaf het prille gezin wist ik dat hij de ideale papa zou zijn voor mijn kinderen. En kijk: ik heb gelijk gekregen. (lacht)

Mercedes was vier toen ik haar voor het eerst zag…

De rest van het interview lezen jullie in Vitaya Magazine van deze maand. Haast jullie naar de krantenwinkel!

Tekst: Nathalie Tops – foto’s: Joost Joossen – Leuk detail: Joost is de broer van Frauke Joossen, de vrouw naar wie onze dochter werd genoemd. It’s a small small world…

Benieuwd of jullie zelf ook uit een samengesteld gezin komen of een nieuw samengesteld gezin zijn? Alle leuke verhalen en reacties zijn altijd welkom!
IMG_0646IMG_0644 IMG_0647 IMG_0645

9 thoughts on “Ik ben plusmama

  1. Ook wij vormen een bijzonder en kleurrijk gezin. Op mijn 26ste werd ik plusmama van Thibaut, toen 3. Ook ik vond dat heel normaal en fijn. Dat het niet altijd makkelijk is dat staat buiten kijf.
    Onze kinderwens liep niet over rozen en 4 jaar geleden reisden we met z’n 3tjes naar Ethiopië om Lidiya te ontmoeten en die kleine zus thuis te brengen. Vorige zomer kwam er nog een ethiopische parel bij, broertje Tame.
    Een plusgezin is voor kleine kinderen niet altijd evident en zeker niet voor die kleine ukjes met hechtingsproblemen… maar samen komen we daar altijd uit en als we ze met z’n drieën horen giechelen en zien ravotten dan is dan is dat ons groot geluk.

  2. dat is nu eens een leuk en mooi verhaal, ik krijg het er warm van! Ik kan me voorstellen dat het niet makkelijk was, en dat het niet bij iedereen even vlot en makkelijk gaat, maar vaak genoeg ook wel dus 🙂

  3. Yep, hier ook eentje. Een stiefmama dan. Ik ga voor de good old fashion benaming 😀
    Op mijn 27ste werd ik officieel stiefmama van een geweldige stiefzoon en -dochter en m’n man stiefpapa van mijn zoontje.
    Simpel is het niet, waar wij en mijn ex met respect omgaan met elkaar, gaat m’n man zijn ex-vrouw op een… euh… iets andere manier om met de hele situatie.
    Soit, dat laten we niet aan ons hart komen, want uiteindelijk zijn het de bengels waar het allemaal om draait! En zij hebben hun plekje gevonden in ons nieuw samengesteld gezin. En dat is ons grootste geluk! 😉

  4. Ikzelf werd begin oktober ’15 plusmama. Ook ben ik sinds 2009 mama van een fantastische dochter met mijn ex-partner. De verstandhouding tussen mijn ex-partner en ik is niet geweldig maar ook niet barslecht.
    Het grootste probleem zit hem nu bij het zoontje van mijn nieuwe partner. Hij is 6 jaar zoals mijn dochter en heeft een enorm gesloten karakter. Dit was onder andere ook de reden waarom we in het begin van onze relatie de kennismaking met de kinderen heel rustig hebben aangepakt. Alles liep zoals het hoorde tot we begin juli teruggekeerd zijn van een reis met ons 4. Het zoontje van mijn nieuwe partner wil mij en mijn dochter namelijk nooit meer zien. De reden blijft ongekend want wanneer mijn partner vraagt waar dit zo ineens vandaan komt, krijgt hij van zijn zoon geen enkel antwoord.
    Mijn partner en ik zitten dus in een impasse.
    Ik stelde voor om als koppel een stapje terug te zetten en elkaar te zien wanneer zijn zoon bij zijn mama is, om zo alles opnieuw op te bouwen. Hier neemt hij geen genoegen mee. Hij wil geen halve relatie, maar hij wil ook zijn kind niet ongelukkig zien. Hij is niet bereid om zijn zoon te confronteren met de feiten die er zijn, dat hij mij graag ziet. Mijn partner wil ook geen punt achter onze relatie zetten omdat hij teveel van mij houdt en mij niet wil en kan loslaten.
    Door deze situatie zijn we allebei verscheur door twijfels en heb ik het gevoel dat we niet meer goed weten hoe we met elkaar moeten omgaan.
    Hebben jullie tips die ons verder kunnen helpen?

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.